Ο καρκίνος νεφρού αποτελεί το 3% περίπου όλων των καρκίνων, ενώ αποτελεί τον συχνότερο συμπαγή καρκίνο (90%) όλων των καρκίνων του νεφρικού παρεγχύματος. Είναι συχνότερος στους άνδρες.
Προδιαθεσικοί παράγοντες είναι το κάπνισμα, η παχυσαρκία (ΒΜΙ-δείκτης μάζας σώματος)>35 και η υπέρταση, ενώ φαίνεται πως επιβλαβή ρόλο έχει και ο σακχαρώδης διαβήτης. Επίσης, η ύπαρξη συγγενούς 1ου βαθμού είναι συνδεδεμένη με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου νεφρού
Η συντριπτική πλειοψηφία των καρκίνων νεφρού είναι χωρίς συμπτώματα και διαγιγνώσκονται τυχαία σε ελέγχους ρουτίνας (π.χ. υπερηχογραφήματα) στα πλαίσια τακτικού ελέγχου (check-up) ή για άλλα άσχετα ενοχλήματα. Η κλινική εξέταση των ασθενών, ιδιαίτερα για τον καρκίνο του νεφρού, έχει πτωχά έως καθόλου ευρήματα συνήθως, ενώ αντίστοιχα ελάχιστες συνήθως είναι και οι πληροφορίες που μας δίνουν οι εργαστηριακές εξετάσεις. Η εξέταση που συνήθως μας διαγιγνώσκει τις νεφρικές μάζες είναι το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία, ενώ η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.
Θεραπευτικά, η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης των νεφρικών νεοπλασμάτων είναι η αφαίρεση μόνον της βλάβης και όχι ολόκληρου του νεφρού, η λεγόμενη και μερική νεφρεκτομή. Αυτή η επέμβαση μπορεί να εκτελεστεί τόσο ανοικτά (με τομή δηλαδή), όσο και λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά υποβοηθούμενα, με παρόμοια ογκολογικά αποτελέσματα.
